اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ يعنى : هر كس خدا در دنيا براي أو امامي قرار نداده باشد پس أو را در آخرت نوري نيست ، يعنى امامي نيست كه أو را ارشاد نمايد بسوى بهشت « 1 » . آيهء خامسه : فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا « 2 » يعنى : « پس ايمان بياوريد به خدا ورسول ونوري كه ما فرو فرستاديم » ؛ أكثر مفسران گفته‌اند كه : مراد از نور در اين آية قرآن مجيد است « 3 » . وكلينى وعلي بن إبراهيم وديگران به سندهاى معتبر از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده‌اند كه : حضرت فرمود : نور - واللّه - در اين آية أئمة از آل محمدند تا روز قيامت ، وايشانند بخدا سوگند نور خدا كه فرستاده است ، وايشانند - واللّه - نور خدا در آسمانها ودر زمين ، وبخدا سوگند كه نور امام در دلهاى مؤمنان روشن‌تر است از آفتاب در روز ، وايشان - واللّه - كه منوّر مىگردانند دلهاى مؤمنان را ومحجوب مىگرداند خدا نور ايشان را از هر كه خواهد پس تاريك مىشود دلهاى ايشان ، واللّه كه دوست نمىدارد ما را بنده‌اى وولايت ما را اختيار نمىكند مگر آن كه خدا دل أو را پاك مىگرداند ، وخدا پاك نمىگرداند دل بنده را تا آنكه منقاد گردد از براي ما وبا ما در مقام مسالمت شود ، وچون منقاد ما گردد حق تعالى أو را سالم مىگرداند از شدايد حساب وأيمن مىگرداند أو را از فزع أكبر روز قيامت « 4 » . مترجم گويد كه : بنابراين تأويل نسبت انزال وفرو فرستادن به ايشان به اعتبار فرستادن أرواح مقدسهء ايشان است بسوى أبدان مطهرهء ايشان ، يا به اعتبار آنكه بعد از روحانيت ونورانيت ايشان در نهايت مرتبهء قرب ، ايشان را امر كردن به تبليغ رسالات ودعوت خلق ومعاشرت ايشان بمنزلهء نزول از درجهء رفيعى به مرتبهء پستى است چنانچه

--> ( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 365 ؛ تفسير برهان 3 / 140 . ( 2 ) . سورهء تغابن : 8 . ( 3 ) . مجمع البيان 5 / 299 ؛ تفسير ابن كثير 4 / 328 ؛ تفسير جلالين 746 . ( 4 ) . كافى 1 / 194 ؛ تفسير قمى 2 / 371 ؛ مختصر بصائر الدرجات 96 ، وروايت در آن از امام صادق عليه السّلام است .